اگر این عدد را در ۳ ضرب کنیم حاصل ۴۲۸۵۷۱ میشود

اگر این عدد را در۴ ضرب کنیم حاصل ۵۷۱۴۲۸میشود

اگر این عدد را در ۵ضرب کنیم حاصل ۷۱۴۲۸۵میشود

اگر این عدد را در ۶ضرب کنیم حاصل ۸۵۷۱۴۲میشود

اگر این عدد را در ۷ضرب کنیم حاصل ۹۹۹۹۹۹میشود

شاید این است دلیل تنهایی ما!!! 

                                                                                                        دکتر علی شریعتی

هرچه هستی زلال باش...

می کنی بر من نگاهی تو

گفتی این خیال واهی است

سر زدن به تو نادانی است

گفتم این برای تنازی است؟

گفت نخیر لج و لجبازی است

خدا یا تو این ماه عزیز همه ی مریض ها رو شفا بده

نام تو همیشه مرا مست میکند

بهتر از شراب

 بهتر از تمام شعر های ناب

نام تو اگر چه بهترین سرود زندگی است

من تو را به خلوت خدایی خیال خود

"بهترین بهترین من" خطاب میکنم!

بهترین بهترین من!!!

   راستی شعر مرا میخوانی؟؟؟؟؟؟؟

   نه! دریغا! هرگز!

کاشکی شعر مرا میخواندی

          چشمم آن لحظه گریست

                  که من شهره به رسوایی

                         تو ندانستی کیست

           تو ندانستی چه کسی بهر تو مرد

                         چه کسی بهر تو زیست

                   چه کسی هستی خود داد به باد

عاقبت هم تو نخواهی دانست...                  

تا دستانم از بی شرمی های روزگار در امان باشد

تا چشمانم از حرمت شکنی ها در سایه بان باشد

تا نباشم تا نبینم دل شکستنها را

تا بسازم تا بسوزم با این پیچیده زیستن ها

زمین دریا کوه بگیرید و ببلعید مرا

تا حس بد زیستن نداشته باشم در نبود خوب زیستن

تا نبود چشمه ی پاک را نبینم در نبود قطره ی زلال

تا نرنجم از این سرد بودنها

تا نسوزم از بودنهای به ظاهر گرم

زمین دریا کوه بگیرید و ببلعید مرا...

 فکر می کردم آخر همه چی دهه!!

   حلا نمی دونم آخر دلتنگی چقدر...

    ولی می خوام بگم دلم برات تنگیده اندازه ی ۱۰ تای بچگی!!

            خواهشی دارم که در تنهاترین تنهاییش

                         تنهای تنهایش نزار!!!!!!...

میگوید...شاید این رفع بلاست.

یک نفر زمزمه کرد... باد سرد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد.شیشه ی پنجره را

زود شکست. کاش

امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرور شکست ٬ عابری خنده کنان می آمد... تکه

ای از آن برمی

داشت مرهمی بر دل تنگم می شد... اما امشب دیدم هیچ کس هیچ نگفت ٬ غصه ام

را نشنید.... از

خودم میپرسم آیا ارزش قلب من از شیشه ی پنجره هم کمتر است؟ دل سخت

شکست اما هیچ کس

هیچ نگفت و نپرسید چرا؟؟؟؟؟

هر کی گفته خوب گفته

هر چی میگیم از سر یکرنگی باشه؟

کی میشه دروغ نباشه بینمون؟

هر چی شد صداقت و راستی باشه؟

کی میشه نرنجونیم همدیگرو؟

بینمون مهربونی ٬ صفا باشه...

فکر می کنه چه خبره... هر لحظه می خواد از خودش برونتت.

نمی دونم شاید خاصیت این زمونس ٬ ولی مگه ما بچه ی این زمونه نیستیم؟

نظر من اینه که تا وقتی می تونیم با مهربونی با هم برخورد کنیم

چرا باید همدیگرو برنجونیم؟؟ اخه چرا؟؟

مگه تو این دنیا جز خوبی از آدما چیز دیگه ای هم میمونه؟

دگر باره حس خیالم نیست

هر آن دم که عشق نابود شود

دگر شمعی در محفل یادم نیست

من آن لحظه که خاموش شوم

دگر باره حس چراغم نیست

در آن دم که فراموش شوم

به نوشیدن می حالم نیست

اما هرگز قادر به فراموش کردن آنکه با تو اشک گرم ریخته نخواهی شد...

که روحش را سکوت مرگ خوردست

منال ای دل اگر مردست دنیات

در این دنیا چه دنیاها که مرده ست